رانندگان آمبولانس ملزم به داشتن صلاحیت های رانندگی وسایل نقلیه موتوری مناسب و آموزش های تخصصی رانندگی اضطراری هستند. با توجه به اینکه آمبولانسها مأموریتهای حیاتی نجات اضطراری را بر عهده دارند، رانندگان نه تنها باید بر مهارتهای عملیاتی وسایل نقلیه تسلط داشته باشند، بلکه باید دارای قابلیتهای قوی در رسیدگی به شرایط اضطراری و احساس ایمنی بالا برای هدایت موثر شرایط پیچیده و همیشه در حال تغییر جاده باشند.
رانندگان باید هنگام اجرای ماموریتهای اضطراری، ضمن استفاده هوشمندانه از چراغها و آژیرهای اضطراری، قوانین راهنمایی و رانندگی را کاملاً رعایت کنند و در نتیجه حق تقدم--را بدون به خطر انداختن ایمنی حفظ کنند. هنگام حمل و نقل، آنها باید به طور انعطاف پذیر سرعت خود را مطابق با شرایط جاده تنظیم کنند، از شتاب گیری ناگهانی، ترمز ناگهانی یا پیچ های تند اجتناب کنند. این امر خطر آسیب ثانویه به بیمار را در داخل وسیله نقلیه به حداقل می رساند و تضمین می کند که کارکنان پزشکی می توانند وظایف خود را بدون اختلال انجام دهند.
علاوه بر این، رانندگان آمبولانس باید هماهنگی نزدیکی با پرسنل پزشکی همراه داشته باشند تا به طور مداوم از وضعیت بیمار و نیازهای درمانی مطلع شوند. هوشیاری خاصی در ساعات شبانه، آب و هوای نامساعد (مانند باران یا برف)، یا در شرایط پیچیده جاده، که در آن رانندگان باید به طور فعال خطرات احتمالی را برای اطمینان از حمل و نقل ایمن پیش بینی کنند، مورد نیاز است. رانندگی آمبولانس صرفا یک کار فنی نیست. این یک نقش تخصصی است که سطح بالایی از مسئولیت را می طلبد.
